martedì 30 marzo 2010

Tortine con crema e lamponi
Taartjes met banketbakkersroom en frambozen


Non so come mi sia venuta la follia di fare queste tortine, devo ammettere però che malgrado il lavoro sono molto buone.

Tortine con crema e lamponi

Per la frolla:
250 gr farina
125 gr burro
70 gr zucchero
1/2 stecca di vaniglia
1 uovo piccolo
sale

In una ciotola, impastate la farina con il burro morbido a pezzetti, lo zucchero, i semini di mezza stecca di vaniglia, un pizzichino di sale e l’uovo. Trasferite l’impasto sulla spianatoia, lavoratelo brevemente poi avvolgetelo in poca pellicola trasparente e lasciatelo riposare in frigorifero per 30'.

Per l'impasto di copertura:
2 chiare
75 g zucchero
2 tuorli
75 g zucchero
65 ml acqua fredda
187 g farina 00
mezza bustina di lievito per torte
65 ml olio di sapore neutro (di riso o girasole)

Si sbattono le chiare con lo zucchero fino a quando diventano ben ferme. Ci vuole un po' di tempo e pazienza.
Poi si sbattono tuorli e zucchero finquando sono bianchi e gonfi, poi si aggiunge l'olio e l'acqua fino ad ottenere una schiuma. Delicatamente, a poco a poco, si incorpora la farina setacciata con il lievito.
Finalmente si incorporano delicatamente le chiare montate.

Crema pasticcera:
500 gr latte intero
3 uova
95 gr farina
120 gr zucchero
la buccia di un limone bio

Sbattere le uova con lo zucchero e  la buccia grattugiata del limone. Aggiungere pian piano la farina e poi sempre a filo e continuando a mescolare il latte.
Mettere nel microonde alla massima potenza per 5 minuti, poi girare e continuare sempre al massimo di minuto in minuto, girando, finquando diventa bella consistente e bolle.
Sul fornello, far alzare il bollore continuando a girare senza mai smettere per evitare che si attacca.
Far freddare per bene.

Montare le tortine
Stendere la frolla (qui trovate tutti i trucchi per farlo bene) e tagliarla in cerchi di poco più piccoli dei pirottini di carta. Sistematela nei pirottini che a loro volta andranno infilati in una teglia da muffin, così le tortine rimangono bene in forma e non si allargano troppo. Inserite una cucchiaiata di crema pasticcera ben fredda all'interno della tortina, 2 o 3 lamponi (o una bella fragola) e coprite il tutto con una cucchiaiata ben distribuita dell'impasto montato per la copertura. In forno a 180 °C per i soliti 20-25 minuti.

Attenzione: La frolla perde di croccantezza per colpa dell'umidità della crema (e della frutta), quindi queste tortine vanno cotte e mangiate appena fredde oppure ripassate in forno per una decina di minuti e fatte poi di nuovo freddare prima di mangiarle.

Mi era avanzo un po' di impasto montato (anzi, direi parecchio), così ne ho messo un paio di cucchiaiate direttamente nei pirottini. Al centro ci ho messo un cucchiaio di crema e un paio di lamponi. Buonissime e morbidissime anche loro! La foto è qui sotto.

~~~~ Nederlands


Ik weet niet hoe ik het idee heb opgevat om deze taartjes te maken, maar ondanks het veel werk zijn ze erg lekker.

Taartjes met banketbakkersroom en frambozen

Voor het kruimeldeeg:
250 gr bloem
125 gr boter
70 gr suiker
1 ei
zout

Meng in een kom de bloem met de zachte boter in stukjes, de suiker, de zaadjes van een halve vanillestokje, een snufje zout en het ei. Kneed het deeg kort, wikkel het in plastic folie en laat het in de koelkast rusten voor circa 30'.

Voor het afdekkingsdeeg:
2 eiwitten
75 g suiker
2 eidooiers
75 g suiker
65 ml koud water
188 g tarwebloem
1/2 zakje bakpoeder
65 ml neutraal smakende olie (ik heb rijstolie gebruikt)

Klopt de eiwitten met de suiker totdat ze pieken hebben en als je de kom omkeert vallen ze niet om. Daar heb je best wat tijd en geduld voor nodig.
Klop de dooiers met de suiker totdat ze wit en schuimig zijn, voeg dan de olie en het water in een straaltje toe totdat je een dun beslag hebt. Rustig aan, lepel bij lepel, doe de met de bakpoeder gezeefde bloem erbij. Niet meer kloppen. Aan het einde worden de geklopte eiwitten heel voorzichtig toegevoegd.

Banketbakkersroom 
500 gr volle melk
3 eieren
95 gr bloem
120 gr suiker
de schil van een bio citroen

Klop de eieren met de suiker en de geraspte gele schil van de citroen. Voeg langzaamaan de bloem en dan in een dun straaltje, steeds roerend, de melk toe.
Plaats de kom in de magnetron op het maximum vermogen voor 5 minuten, daarna roeren en dan steeds opwarmen voor 1 minuut, roeren, opwarmen enz. totdat de crème mooi dik wordt en begint te koken.
Op het fornuis, breng de ingrediënten langzaam aan de kook terwijl je steeds blijft roeren om te vermijden dat het aanbrandt.
Laat de room goed afkoelen.

De taartjes in elkaar zetten
Rol het kruimeldeeg uit (hier vind je de trucjes om het goed te doen) en snijd er rondjes uit die iets kleiner zijn dan je papieren bakjes. Zet de rondjes deeg in de bakjes die je op hun beurt in een muffin bakblik zet zodat de taartjes behoiuden hun vorm en niet te wijd worden. Plaats een eetlepel goed koud banketbakkersroom in het taartje, 2 of 3 frambozen (of een rijpe aardbei) en bedekt de vulling met een eetlepel afdekkingsdeeg. Bak in de oven op 180 °C voor circa 20-25 minuten.

Let op: Het kruimeldeeg blijft niet lang krokant omdat de vulling nat is, dus je moet deze taartjes 's middags maken en 's avonds eten. Ook zou je ze een dag van tevoren maken en dan weer 10 minuten in de oven plaatsen zodat ze weer krokant worden. Wel laten afkoelen voordat je ze eet.

Ik had wat afdekkingsdeeg over (best veel, zou ik zeggen), dan heb ik er een paar eetlepels rechtstreeks in de papierenbakjes gedaan. In het midden heb ik een kuiltje gemaakt en een eetlepel room met een paar frambozen gezet. Erg lekker en mooi zacht!

lunedì 29 marzo 2010

Chet's Jazz Wine Bar Amsterdam


Su questo blog non scrivo praticamente mai dei posti che mi colpiscono qui ad Amsterdam, ma lascio questo compito agli amici olandesi che mi tiro dietro nella mia continua ricerca del buon cibo.
Ma le dita mi prudono sempre di più perché alcuni posti sono davvero eccellenti. Non parlarne mi pare quasi fare un torto a me stessa, al locale e al suo proprietario che mi hanno dato delle emozioni, ed ovviamente i lettori di questo blog, che potrebbero essere alla ricerca di un posto eccellente.
E le dita mi stanno prudendo da matti, perché venerdì sera il mio amico Jacopo Biadene, importatore di prodotti italiani d'eccellenza nel cui magazzino mi sento sempre come Alì Babà nella grotta delle meraviglie, mi ha finalmente portato da Chet's, il jazz wine bar di cui mi parlava da mesi.
L'occasione è stato l'arrivo di alcune casse del nuovo vino del mio amico produttore in La Morra Gian Piero Marrone, il Lange Rosso DOC "Passione", un blend di Nebbiolo, Barbera e Pelaverda di diverse annate. E ovviamente bisognava assaggiarlo.
Il locale si trova nella Hazenstraat, una stradina tranquilla della parte "meno nobile" del Jordaan, per intenderci quella tra Rozengracht e Elandsgracht. È arredato in modo moderno e senza fronzoli, più come un lounge che come un bar. I tavolini e le poltroncine invitano a sorseggiare il vino con calma, ascoltando la musica jazz dall'I-pod di Diego, il proprietario. Gli sgabelli del bar sono all'altezza giusta anche per un tappo come me e il venerdì sera tardi c'è musica jazz dal vivo.
La scelta dei vini al bicchiere non è sterminata, segno che Diego ci ha pensato bene su cosa offrire. Anche per quanto riguarda le cose da sgranocchiare ci ha pensato bene: un paio di mini grissini, una fettina di salame o prosciutto, un dadino di formaggio. Roba buona, non da supermercato.
Diego è cuoco e ha lavorato molto nei migliori locali di Roma. Dopo alcune esperienze in giro per il mondo, ha gettato l'ancora ad Amsterdam e a luglio ha aperto questo locale tranquillo che ancora non ha né sito né biglietti da visita. Le priorità sono i vini, il resto verrà.
Mi piace questo posto. Un posto così mi mancava ad Amsterdam. A Roma ho l'Enoteca Ferrara dove andare a far salotto, ora ho Chet's a 5 minuti di bicicletta.
E per quanto riguarda il "Passione": in ogni bicchiere si sente tutta la passione di Gian Piero per il vino. Andate ad assaggiarlo prima che finisca.

Chet's Jazz Wine Bar
Hazenstraat 19
1016 SM Amsterdam
Chiuso lunedì e martedì

Update 2013: all'inizio dell'anno Chet's ha chiuso.
 
~~~~ Nederlands


Op deze blog schrijf ik eigenlijk nooit over de Amsterdamse horecagelegenheden die ik goed vind, ik laat deze taak over aan mijn Nederlandse vrienden die me vergezellen op mijn zoektocht naar lekker eten en drinken (meestal Rudi en Theo).
Maar mijn vingers jeuken steeds vaker, want sommige bars en restaurants zijn echt geweldig. Niet erover schrijven lijkt me alsof ik mijzelf, de lokaal en zijn eigenaar en de lezers van mijn blog tekort doe. 
En mijn vingers jeuken nu verschrikkelijk, want afgelopen vrijdag ben ik met mijn vriend Jacopo Biadene, importeur van geweldige Italiaanse wijnen, kazen en vleeswaren eindelijk bij Chet's geweest, de jazz wine bar waarover hij mij al maanden vertelde maar nog niet het precies adres had gegeven.
De gelegenheid was de aankomst van een aantal dozen "Passione", de nieuwste wijn van mijn vriend en wijnproducent Gian Piero Marrone, een blend van de druivensoorten Nebbiolo, Barbera en Pelaverga uit verschillende oogstjaren. En dat moest geproefd worden.
Deze wine bar bevindt zich in de Hazenstraat, een rustig straatje in het "minder" deel van het Jordaan, tussen Rozengracht en Elandsgracht. Het interieur is modern en zonder tierlantijnen aangekleed, meer als een lounge dan als een bar. De lage tafeltjes en de luie stoelen nodigen uit om van de wijn rustig te genieten, luisterend naar het jazz muziek uit de I-pod van Diego, de eigenaar. De barkrukken hebben de juiste hoogte ook voor een ukkie als ik en op vrijdagavond laat is er live jazz muziek.
De wijnkeuze is niet oneindig, en dat is een teken dat Diego heel goed heeft nagedacht over zijn aanbod. Ook wat het knabbelwerk betreft, heeft hij er goed over nagedacht: een bakje mini grissini, een plakje salami of ham, een blokje kaas. Lekkere spul, zeker niet uit de supermarkt.
Diego is kok van opleiding en beroep en heeft in de betere Romeinse restaurants gewerkt. Na een aantal ervaringen rond de wereld, heeft hij zijn anker in Amsterdam uitgegooid en afgelopen juli heeft hij deze rustige wine bar geopend. Er is nog geen website noch visitekaartjes, zijn prioriteiten zijn de wijnen, de rest zal tzt komen.
Ik vind deze bar leuk. Zo'n bar miste ik wel in Amsterdam. In Rome heb ik Enoteca Ferrara om met vrienden af te spreken om rustig te kunnen praten (far salotto = als salonkamer gebruiken), nu heb ik Chet's binnen 5 fietsminuten afstand.
En wat de "Passione" betreft: in elke glas voel je de passie van Gian Piero voor de wijn. Ga hem proeven voordat hij op is.

Chet's Jazz Wine Bar
Hazenstraat 19
1016 SM Amsterdam
Gesloten op maandag en dinsdag

Update 2013: Chet's is vanaf begin 2013 dicht
 

venerdì 26 marzo 2010

Risotto con la verza e la salsiccia
Risotto met groene kool en worstjes


Nell'ultimo sprazzo di freddo di questo marzo invernale, ho preparato un risotto con le verze e delle salsiccine locali che mi è molto piaciuto.

Risotto con la verza e la salsiccia

320 gr riso carnaroli
mezza verza (la mia era piccolina)
4 salsiccine piccole già cotte
1 bicchiere di vino bianco
1 cipolla
20 gr burro
50 gr parmigiano
2 cucchiai olio

Affettare la mezza verza e scottarne le foglie in una pentola d'acqua salata. Scolare le foglie e controllare di avere almeno un litro di acqua. Ci farà da brodo per cuocere il riso.
Soffriggere la cipolla nell'olio, tostare il riso e sfumarlo con il vino. Aggiungere l'acqua di cottura della verza a poco a poco.
A metà cottura aggiungere la verza e poco prima di mantecare le salsiccine già cotte e tagliate a rondelle.
Mantecare con burro e parmigiano e servire.

Nota di Marina: non dovrebbe servire sale perché l'acqua di cottura delle verze è già salata, e le salsiccine sono belle saporite per conto loro. Ovviamente, se è necessario, correggete sia di sale che di pepe.

~~~~~ Nederlands

Bij de laatste winterse kou van maart heb ik een risotto gemaakt met groene kool en runderworstjes die ik erg lekker vond.

Risotto met groene kool en runderworstjes

320 gr carnaroli rijst
een halve groene kool (de mijne was klein)
4 runderworstjes, al gebakken
1 glas witte wijn
1 ui
20 gr boter
50 gr vers geraspte parmigiano
2 eetlepels olijfolie extravergine

Snijd de groene kool in dunne reepjes en blancheer ze in ruim kokend en gezouten water. Laat de reepjes kool uitlekken maar bewaar tenminste 1 liter kookwater: dit wordt ons bouillon om de risotto te koken.
Fruit de gesnipperde ui in de olie, voeg de rijst toe en laat hem glanzend worden. Blus af met de witte wijn en voeg het koolwater in kleine hoeveelheden toe terwijl je blijft roeren.
Bij de helft van de garingstijd van de rijst doe de reepjes kool bij de risotto en voeg als de rijst klaar is de in plakjes gesneden worstjes toe.
Haal van het vuur af, roer er de boter en parmigiano doorheen, laat de risotto een paar minuten rusten met de deksel op de pan en.... buon appetito!

Noot van Marina: er zou geen zout nodig zijn, want die zit in het kookwater van de groene kool, en de worstjes zijn ook lekker hartig. Maar je kun natuurlijk zout en peper naar smaak toevoegen.

giovedì 25 marzo 2010

Torta al limone e meringhe
Citroentaart met schuimpjes


C'è un'amica che un po' per gioco e un po' perché non so mai cosa regalarle, per il suo compleanno le faccio sempre la Torta. Non una torta, ma una Torta. 40 x 30 cm di superTorta.
Ci godo forse più io a fare queste Torte che lei a mangiarle. Però credo che per quanto riguarda i godimenti  sia una bella gara fra me e lei!
La torta della foto gliel'ho fatta quando aveva appena comprato una nuova casa in c... alla balena, addirittura al di là del fiume-canale che divide l'Amsterdam storica da quella zona di espansione demografica a nord a partire dagli anni '30 dello scorso secolo. Altro che Trastevere! Per me, da 24 anni residente di Amsterdam Oud West (il primo anno l'ho trascorso ad Amsterdam Oud Zuid, oggi detto De Pijp), Amsterdam Noord è proprio Hic sunt leones.
E lei poverina è andata a finire lì. Vabbeh, ha comprato una casa enorme su 3 piani ad un prezzo umano, ci mette 5 minuti in bicicletta ad arrivare al traghetto e altri 5 a fare la traversata dell'IJ, il fiume-canale, ritrovandosi così in altri 5 minuti sul Dam. Con la sua grande falcata e il traghetto pronto a partire, ci mette anche di meno. Quello che ci metto io dai miei 50 mq in Oud West ad arrivare al Dam sbiciclettando sui ponti dei canali, controllando l'orario sulla torre della Westerkerk e spaventando i turisti con scampanellate minacciose.

Torta al limone e meringhe

La torta si compone essenzialmente di 3 elementi: il Pan di Spagna, la crema pasticcera e le meringhe.
Per il Pan di Spagna e la crema pasticcera uso una ricetta di mia madre e le meringhe... beh, veramente di solito le compro in una pasticceria turca! E a volte addirittura se il compleanno capita di settimana compro anche il Pan di Spagna bello che fatto!

Pan di Spagna di Palmina

9 uova grandi (a temperatura ambiente)
255 gr di zucchero semolato
255 gr di farina 00

Montare benissimo le uova con lo zucchero. Setacciare la farina e unire alle uova montate usando una spatola. Imburrare ed infarinare una teglia rettangolare di circa 40 x 30 cm e versare l'impasto.
Cuocere per 20 minuti a 175°C con lo sportello chiuso, quindi altri 20 minuti circa lasciando uno spiraglio nel forno.
Far freddare completamente prima di tagliare in due, usando un coltello a sega ben affilato e tenendo la base più spessa della parte di sopra.

Crema pasticcera al limoncello

400 gr latte intero
100 gr limoncello
3 uova
95 gr farina
120 gr zucchero
la buccia e il succo di un limone bio
500 gr panna da montare
50 gr zucchero

Sbattere le uova con i 120 gr di zucchero, la buccia grattugiata del limone e tutto il suo succo. Aggiungere pian piano la farina e poi sempre a filo e continuando a mescolare il latte e il limoncello.
Mettere nel microonde alla massima potenza per 5 minuti, poi girare e continuare sempre al massimo di minuto in minuto, girando, finquando diventa bella consistente e bolle.
Sul fornello, far alzare il bollore continuando a girare senza mai smettere per evitare che si attacca.
Far freddare per bene.
Montare la panna con 50 gr di zucchero e quando è bella gonfia, unirla pian piano senza farla smontare alla crema pasticcera.

Montare la torta

Preparare la bagna per la torta allungando con un po' d'acqua un vasetto di gelatina di limoni (fatta in casa con i limoni usati per fare il limoncello e troppo aspra da mangiare, oppure acquistata) e spennellare abbondantemente entrambe le parti del Pan di Spagna.
Versare poco meno della metà della crema al limoncello sulla base della torta e livellarla con una spatola.
Coprire con la parte superiore del Pan di Spagna, pressare un pochino, poi coprire di cellofan e tenere in frigo a rassodare insieme alla rimanente crema pasticcera fino al momento di servire la torta (anche un giorno).
Poco prima di servire, coprire la superficie superiore e i lati della torta con la crema rimasta, livellandola con una spatola. Sbriciolare le meringhe e cospargerne la superficie.
La torta è molto soffice e delicatamente limonosa, l'alcol del limoncello nella crema è evaporato e quindi adatta anche per piccoli mostri.

~~~~ Nederlands

Ik heb een vriendin voor wier verjaardag ik, een beetje voor de lol en een beetje omdat ik nooit weet wat voor cadeau ik haar moet geven, elk jaar een Taart maak. Geen gewone taart, maar een Taart met een hoofdletter. 40 x 30 cm superTaart.
Ik geniet meer in het maken van deze Taarten dan zij bij het eten ervan. Maar het is een moeilijke genietstrijd!
De taart in de foto heb ik gemaakt toen ze net een nieuw huis had gekocht in the middle of nowhere, aan de overkant van het rivier-kanaal dat het historische deel van Amsterdam scheidt uit het gebied van demografische expansie in Noord uit de jaren '30 van de vorige eeuw. Echt een andere koek dan Trastevere! Voor mij, al 24 jaar woonachting in Amsterdam Oud West (het eerste jaar heb ik in Amsterdam Oud Zuid gewoond, nu heet die wijk De Pijp), is Amsterdam Noord echt Verweggistan.
En zij, arme ziel, is juist daar gaan wonen. Nou ja, ze heeft een gigantisch huis gekocht van 3 verdiepingen tegen een voor normale mensen nog te bevatten (en betalen) bedrag, 5 fietsminuten verwijderd van de pont. Het oversteken van het IJ duurt nog geen 5 minuten en in nog meer 5 minuten staat ze al op de Dam. Met haar lange benen en de pont klaar om te vertrekken, duurt het haar net zo lang als mij om vanaf mijn 50 vierkante meters in Oud West op de Dam te komen. Maar ik fiets over de bruggen van de grachten, controleer de tijd op klok van de Westerkerk en laat de toeristen schrikken met mijn wilde fietsbelgedrag.

Citroentaart met schuimpjes

De taart is gemaakt uit 3 elementen: Pan di Spagna (een soort kapselgebak), banketbakkersroom en schuimpjes.
Voor de Pan di Spagna en de banketbakkersroom gebruikt ik een recept van mijn moeder en de schuimpjes... die koop ik normaal gesproken bij een Turkse banketbakker! En soms, als haar verjaardag door de week valt, koop ik ook het kapselgebak!

Pan di Spagna

9 grote eieren op kamertemperatuur
255 gr fijne tafelsuiker
255 gr witte bloem

Warm de oven voor op 175°C en smeer een bakblik van 40 x 30 cm goed in met gesmolten boter. Hiervoor kunt u het best een kwast gebruiken. Bestuif de bakblik met bloem en schud het overtollige bloem eraf.
Klop met de mixer op gemiddelde snelheid de eieren en de suiker op totdat ze wit en schuimig worden: als u de mixer uit de eicrème haalt, moet u een lint krijgen dat op de oppervlakte zichtbaar blijft. Het duurt circa 20 minuten.
Zeef de bloem en meng het voorzichting maar snel in het eicrème met behulp van een nieuwe houten lepel of een schone plastic pannenlikker zonder het eicrème in te laten zakken.
Dit doet u door met de lepel te bewegen van onder naar boven en niet van links naar rechts (of andersom).
Zet het deeg over in de bakblik en plaats deze in het midden van de warme oven voor circa 20 minuten. Na deze tijd zet u de deur van de oven op een klein kiertje en laat u de taart nog eens 20 minuten bakken. U kunt met een cocktailprikker controleren of de taart in het midden gaar is.
De taart moet u op een rooster goed laten afkoelen voordat u hem door het midden gaat snijden.
De onderste laag moet dikker zijn dan de bovenste.

Banketbakkersroom met limoncello

400 gr volle melk
100 gr limoncello
3 eieren
95 gr bloem
120 gr suiker
de schil en het sap van een bio citroen
500 gr slagroom
50 gr suiker
Klop de eieren met 120 gr suiker, de geraspte gele schil van de citroen en al zijn sap. Voeg langzaamaan de bloem en dan in een dun straaltje, steeds roerend, de melk en limoncello toe.
Plaats de kom in de magnetron op het maximum vermogen voor 5 minuten, daarna roeren en dan steeds opwarmen voor 1 minuut, roeren, opwarmen enz. totdat de crème mooi dik wordt en begint te koken.
Op het fornuis, breng de ingrediënten langzaam aan de kook terwijl je steeds blijft roeren om te vermijden dat het aanbrandt.
Laat de room goed afkoelen.
Klop de slagroom met 50 gr suiker en als die mooi dik is, meng het beetjes bij beetjes zonder te laten zakken bij de banketbakkersroom.

De taart in elkaar zetten

Meng een potje citroengelei met genog water om het vloeibaar te maken. Bevochtig hiermee de binnenkant van beide lagen Pan di Spagna met een kwast.
Smeer iets minder dan de helft van de banketbakkersroom op de onderste laag van de taart en maak het glad met een spatel.
Bedek met de bovenste laag en druk het een beetje aan, dek af met plastic folie en zet alles in de koelkast zodat het mooi stevig wordt, totdat het moment is om de taart te serveren (het kan een hele dag in de koelkast blijven).
Voordat je de taart serveert, bedek de bovenkant en de zijkanten met de overgebleven banketbakkersroom met behulp van een spatel. Verkruimel de schuimpjes en bedek hiermee de taart.
De taart is erg zacht en licht citroenig, de alcohol uit de limoncello in de banketbakkersroom is verdamt en dus kan ook door kleine monsters gegeten worden.

mercoledì 24 marzo 2010

Mihoen Singapore: Spaghetti cinesi alla moda di Singapore


Mihoen Singapore è uno di quei piatti che di solito non manca mai nei ristoranti cinesi in Olanda. È uno di quei piatti classici con di tutto un po' e soprattutto con un paio di gamberetti ad un prezzo abbordabile anche se sei ancora una studentessa. E quando la sera ancora scrivevo la tesi (eoni fa) e di giorno avevo uno o due lavori, era facile tornando a casa passare dal cinese a prendere un piatto di spaghettini conditi e smangiucchiarmeli nella tranquillità della mia soffita con panorama sulle cime degli alberi del cortile.

Mihoen Singapore à la Marina

250 gr mihoen (tagliolini sottili all'uovo)
250 gr gamberi grigi sgusciati
250 gr carne di maiale o petto di pollo o straccetti di manzo a pezzettini piccoli
2 cipollotti a tocchetti
1 cipolla a fette
1/2 peperone verde a dadini
1/2 peperone rosso a dadini
1 peperoncino fresco a rondelle
2 cm di zenzero fresco grattugiato
2 spicchi d'aglio grattugiato
1 cucchiaio colmo di curry madras
1 cucchiaio di salsa di soia
olio di semi

Cucinare i tagliolini molto al dente, freddarli completamente sotto l'acqua del rubinetto e condirli con poco olio così non si attaccano. Lasciarli sgocciolare bene in un colapasta e mettere da parte.
Riscaldare un poco di olio nel wok, aggiungere il curry e farlo tostare finquando comincia a diventare bello fragrante. Aggiungere prima la carne (a piacimento maiale, pollo o manzo, purché tagliati davvero piccoli), farla colorire e cuocere a fuoco alto sempre girando. Quando la carne è cotta, aggiungere i gamberi e farli appena diventare rosa. Togliere tutto dal wok e tenere in caldo. Mettere un poco di olio nel wok ben caldo e soffriggere l'aglio con lo zenzero e il peperoncino. Aggiungere le verdure tranne i cipollotti (a piacere si possono anche aggiungere germogli di soia, funghi cinesi, qualche cimetta di broccolo), saltarle finché diventano appena appena morbide, poi unire la carne con i gamberi e a piccole manciate i tagliolini. Unire la parte bianca dei cipollotti per ultima. Condire con la soia e controllare il sale. Saltare il tutto finché è ben caldo.
Servire guarnito della parte verde dei cipollotti.

Per vedere i diversi tipi di spaghetti cinesi, potete consultare questa pagina di Wikipedia. Quelli che ho usato io sono i mee della seconda foto.
E... chi se li ricorda I Nuovi Angeli con Singapore?

~~~~ Nederlands


Mihoen Singapore is zo'n gerecht dat bijna nooit ontbreekt in het menu van Chinese afhaalrestaurants. Het is een klassieker met van alles en nog wat erin, maar vooral met garnalen en dat voor een vriendelijk prijsje. Dat laatste vond ik erg handig toen ik 's avonds nog aan mijn scriptie werkte (millennia geleden) maar overdag een of twee baantjes had en dus geen puf om vaak te koken (jaja, ik ook!). Het was dus erg verleidelijk om langs de afhaalchinees te gaan voor zo'n bordje geurige spaghetti. Die werden gegeten aan mijn grote witte tafel onder het brede raam op mijn zolderkamer, lekker rustig uitkijkend op de toppen van de bomen in de binnenplaats.

Mihoen Singapore à la Marina

250 gr eiermie
250 gr grijze garnalen ontveld en ontdooid
250 gr varkens-, kip- of rundvlees in kleine dunne stukjes
2 lenteuitjes in stukjes
1 ui in plakken
1/2 groene paprika in blokjes
1/2 rode paprika in blokjes
1 verse rode peper in rondjes
2 cm verse gember, geraspt
2 knoflooktenen, geraspt
1 volle eetlepel curry madras
1 eetlepel soya saus
arachide olie

Kook de mie volgens de instructies op de verpakking goed al dente, laat ze helemaal koud worden onder de stromende kraan en maak ze aan met een theelepel olie zodat ze niet teveel aan elkaar plakken. Laat ze in een vergiet goed uitlekken en zet apart.
Verwarm een beetje olie in de wok, doe de curry erbij en laat het roosteren totdat het lekker gaat ruiken. Doe eerst het vlees (naar smaak varkens, kip of runder of ook een beetje van alles bij elkaar, als het maar heel dun gesneden is) in de wok en roerbak het op hoog vuur. Zodra het vlees gaar is, voeg de garnalen toe en roerbak alles todat de garnalen net roze zijn geworden. Haal alles uit de wok en hou het warm. Doe weer een scheutje olie in de warme wok en roerbak de gember met de knoflook en het pepertje. Voeg alle groente behalve de lenteuien toe (als je het lekker vindt, kun je ook taugé, Chinese paddenstoelen en kleine broccoli roosjes gebruiken), roerbak ze totdat ze net zacht worden, dan voeg het vlees met de garnalen toe en de mie in kleine plukjes. Doe ook het witte deel van de lenteuitjes erbij. Maak aan met de soya saus en controleer of er nog wat zout nodig is. Roerbak het gerecht totdat alle ingrediënten goed heet zijn.
Serveer met een garnering van het groene gedeelte van de lenteuitjes.
Toen ik nog kind was, had een popgroep een grote hit met een liedje getiteld: Singapore. Aan dit liedje moet ik altijd denken als ik mihoen Singapore eet.

martedì 23 marzo 2010

Martedì 23 marzo a Radio Onda Italiana
Dinsdag 23 maart op Radio Onda Italiana


Martedì 23 marzo alle ore 20 andrà in onda per Radio Onda Italiana la trasmissione Pitagora, a cura di Roberto Bacchilega e Nello Allocca.
Per sintonizzarvi in diretta dalle 20 alle 21 tramite internet seguite questo link, per ascoltare la trasmissione in un altro momento (ma prima del 23 maggio 2010) seguite questo link.
 
Durante la trasmissione verrà mandata in onda un'intervista a Beppe Costa in occasione dello spettacolo teatrale “De meisjes van Mussolini”

Chi non ricorda vecchie canzoni da grammofono come “Se potessi avere mille lire al mese” o “Maramao perché sei morto”? Il mitico Trio Lescano era l’interprete di queste melodie un po’ swing e inaspettatamente allegre e ottimiste proprio durante la dittatura fascista.

Beppe Costa ripropone la storia del mitico Trio all’interno dell’altrettanto mitica compagnia teatrale ORKATER di Amsterdam. Con “De meisjes van Mussolini” assistiamo dunque a una pièce teatrale piena di musica e di buone vibrazioni, ma che ha in sé tutti i presagi dell’imminente tragedia. Il Trio Lescano è di origine olandese e questo lo sanno in pochi. Ma quello che nessuno sa e che non si deve assolutamente sapere è che le tre sorelle del Trio sono ebree.

Radio Onda Italiana era presente alla première allo Stadschouwburg di Amsterdam e ha poi potuto intervistare Beppe Costa a riguardo. Questo grande attore italiano in Olanda ci parla di sé e di come è nato e si è sviluppato questo straordinario spettacolo.
Ascoltate questa intervista davvero unica durante la trasmissione Pitagora a Radio Onda Italiana.

~~~~ Nederlands



Dinsdag 23 maart om 21 uur wordt het programma Pitagora uitgezonden voor Radio Onda Italiana. Het programma wordt verzorgd door Roberto Bacchilega en Nello Allocca.

U kunt rechtstreeks naar het programma van 21 tot 22 uur luisteren via internet door op deze link te klikken, om de uitzending op een ander moment te beluisteren (maar voor 23 mei 2010) volgt u deze link.

Tijdens de uitzending wordt geluisterd naar een interview met Lidwien Roothaan en Beppe Costa over de voorstelling “De meisjes van Mussolini”

Oude nummers uit het grammofoontijdperk zoals “Se potessi avere mille lire al mese” of “Maramao perché sei morto”? zijn in Italië enorm populair. Het legendarische Trio Lescano zong deze liedjes die een beetje swing waren en onverwacht vrolijk en optimistisch, juist tijdens de fascistische dictatuur in Italië.
 
Lidwien Roothaan (regisseur) en Beppe Costa (toneelschrijver, acteur en musicus) vertellen het verhaal van het beroemde Trio tijdens de voorstelling van de even zo beroemde Amsterdamse theatercompagnie ORKATER. Tijdens de voorstelling “De meisjes van Mussolini” zijn we toeschouwers van een toneelstuk vol muziek en vrolijkheid waar tegelijkertijd de tragedie om de hoek zit. De drie zusjes van Trio Lescano zijn afkomstig uit Nederland en dit is weinig bekend. Maar wat niemand mag weten is dat de drie zusjes joods zijn.

Radio Onda Italiana was aanwezig tijdens de première in de Stadschouwburg van Amsterdam en heeft een uniek interview met Lidwien Roothaan en Beppe Costa gekregen.
Luister hiernaar tijdens de uitzending van Pitagora bij Radio Onda Italiana.

lunedì 22 marzo 2010

Pere cotte - Gekookte peren


Al mercato ho comprato delle bellissime pere, una cassettina intera per 2 euro. Le ultime della stagione, credo, da qualche parte del mondo.
Per evitare l'indigestione, le ho cotte senza zucchero ma con i semini pestati di alcuni baccelli di cardamomo verde. Quando sono diventate morbide, le ho invasate e messo i barattoli a testa in giù a formare il sottovuoto.
Sono la mia colazione, a ravvivare una fetta di pane spalmata di yogurt turco molto denso.
Aspetto però la stagione delle fragole, ché quelle sì che ti rallegrano la mattina!

~~~~~ Nederlands

Op de markt heb ik een hele doos mooie peren gekookt voor 2 euro. De laatste peren van het seizoen, geloof ik, ergens in de wereld.
Om te vermijden dat ik buikpijn zou krijken voor het opeten van zo'n hoeveelheid peren, heb ik ze gekookt zonder suiker maar met gekneusde zaadjes groene kardamom. Toen ze zacht werden, heb ik ze in schone potjes gedaan en heb de potjes onderste boven gezet om af te koelen en zodoende vacuum trekken.
Deze peertjes versieren nu mijn ontbijt: een stukje brood besmeerd met dikke Turkse yoghurt.
Maar ik wacht met smart op het seizoen van lekkere, zoete aardbeien, want die opvrolijken altijd mijn ochtend!

sabato 20 marzo 2010

Degustazioni di vino italiano
Italiaanse wijnproeverijen


Scuola d'Italia organizza degustazioni di vino italiano presso la propria sede di Sint Jansstraat 37 di Amsterdam, sotto la guida di Barbara Summa, sommelier AIS.
Domani sera domenica 21 marzo dalle 17 in poi si terrà la prossima degustazione (però è tutto esaurito!) e verterà sui vini a base di sangiovese (tra i quali i grandi vini toscati come Chianti, Brunello, Vino Nobile ecc.).
Ma per domenica 18 aprile ci sono ancora posti disponibili per una serata su "Bollicine: metodo tradizionale e metodo Charmat + Prosecco" (ovvero: tutto quello che avreste voluto sapere sulle bollicine ma non avete mai osato chiedere).
Per informazioni e iscrizioni: info@ondaitaliana.org oppure chiamate lo 06 2538 2491.

~~~~ Nederlands


Scuola d'Italia organiseert Italiaanse wijnproeverijen bij haar eigen locatie aan de Sint Jansstraat 37 in Amsterdam, onder leiding van Barbara Summa, gediplomeerde sommelier AIS.
De volgende proeverij (fully booked!) wordt gehouden aanstaande zondag 21 maart vanaf 17 uur en zal de wijnen op basis van de druivensoort sangiovese behandelen. Onder anderen de grote Toscaanse wijnen zoals Chianti, Brunello, Vino Nobile etc.
Maar op zondag 18 april zijn er nog plaatsen beschikbaar voor een avond over "Bubbeltjes: traditionale methode en methode Charmat + Prosecco uit de doeken" (oftewel: alles wat je altijd had willen weten over bubbeltjes maar nooit hebt durven vragen).
Voor informatie en inschrjvingen: info@ondaitaliana.org of bel 06 2538 2491.

venerdì 19 marzo 2010

Quarta replica di M.E.L.M.A.
Vierde reprise van M.E.L.M.A.


Grande successo di M.E.L.M.A., lo spettacolo teatral-mediatico che Quelli di Astaroth hanno portato in scena nel loro teatro da camera venerdì 29 e sabato 30 gennaio e venerdì 26 febbraio scorso.
Qui potete vedere alcune foto della rappresentazione del 30 gennaio e cliccando sul filmino qui sopra, vi potrete godere alcune immagini.
La serata di venerdì 19 marzo 2010, sempre alle 20:30 e sempre all'indirizzo di Sint Jansstraat 37 di Amsterdam è di nuovo quasi tutta esaurita.
È molto possibile che presto ci sia una quinta replica.
Tenete d'occhio questo blog per la nuova data!

~~~~~ Nederlands

Groot succes van M.E.L.M.A., de media-theatervoorstelling die Quelli di Astaroth hebben uitgevoerd in hun kamertheater afgelopen vrijdag 29 en zaterdag 30 januari en vrijdag 26 februari.
Hier kunt u enkele foto's zien van de voorstelling van 30 januari en als je op het filmpje hierboven klikt, kun je wat trailers zien.
De avond van vrijdag 19 maart 2010, altijd om 20:30 uur en altijd op het adres Sint Jansstraat 37 in Amsterdam is opnieuw bijna volgeboekt.
Het is heel goed moegelijk dat er binnenkort een nieuwe datum komt voor een vijfde reprise.
Houd deze blog in de gaten!

giovedì 18 marzo 2010

Curry di gamberi
Garnalen curry


Ogni tanto sento il bisogno irresistibile di mangiare cibi speziati e piccanti, possibilmente in compagnia di gamberi. Questo curry è un po' atipico perché le verdure che lo accompagnano sono dei peperoni gialli.

Soffriggere una cipolla grande in poco olio e saltare i peperoni a pezzetti piccoli fin quando sono morbidi.
In un'altra padella soffriggere in poco olio una cucchiaiata abbondante di curry masala piccante fin quando comincia a profumare. Saltarci velocemente i gamberi finché cominciano a diventare rosa. Aggiungere i peperoni e del latte di cocco sufficiente a far diventare il tutto bello cremoso. Far amalgamare bene, aggiustare di sale e spolverare con una manciata di coriandolo fresco tritato.
Mettere al centro della tavola su una base di riso basmati.

~~~~ Nederlands

Af en toe heb ik een onweerstaanbare drang naar pittige gerechten vol geurige specerijen, en als het even kan, met garnalen. Dit curry gerecht is een beetje atypisch, want met gele paprika's, die geen traditioneel curry ingrediënt zijn.

Fruit een gesnipperde grote ui in weinig olijfolie en roerbak de paprika's in kleine blokjes gesneden totdat ze zacht zijn geworden. In een andere koekenpan laat een volle lepel pittige curry masala geurig worden in wat olijfolie. Roerbak de garnalen hierin totdat ze net roze beginnen te worden. Voeg de paprika's en wat kokosmelk toe zodat je een romig gerecht hebt. Laat alle ingrediënten goed opwarmen, controleer of er een snufje zout nodig is en besprenkel met fijngesneden verse koriander.
Serveer op een basis van basmati rijst.

mercoledì 17 marzo 2010

Zuppa ai 7 legumi e cereali
Soep met 7 peulvruchten en granen


Per sovvenzionare Radio Onda Italiana mi sono inventata dei sacchetti di legumi misti, come quelli che si vendono al supermercato in Italia. Si possono acquistare presso la nostra sede di Sint Jansstraat ad Amsterdam durante gli orari di lezione e in occasione delle repliche di M.E.L.M.A. o del corso di degustazione del vino.
Vicino casa c'è un negozio meraviglioso di spezie, frutta secca e granaglie assortite dove mi sono potuta rifornire di lenticchie di diverso colore, decorticate e non, piselli secchi, fagioli e ceci nonché di orzo perlato.
I sacchetti hanno un aspetto molto accattivante, giudicate voi stessi:


In un soffrittino di cipolla, sedano e carota si mettono i legumi (che se ve lo siete ricordato per tempo avete messo a bagno qualche ora, ma non è proprio necessario) e tanta acqua calda da coprire il tutto di almeno 3 dita.
Portate ad ebollizione, versate solo ora il pacchettino di orzo, girate, incoperchiate, abbassate il gas al minimo e fate andare fin quando anche i piccoli fagioli bianchi con l'occhio nero e i mini ceci sono teneri ma non sfatti. Ci vorrà circa un'ora e mezza, forse anche due. Girate ogni tanto e controllate che ci sia sempre abbastanza acqua da far assorbire ai legumi.
La zuppa è buonissima così da sola, ma con un giro d'olio a crudo è ancora più buona.
Per gli amanti dei sapori decisi propongo l'aggiunta di una foglia d'alloro e un mini peperoncino in cottura, nonché una spolverata di pecorino al momento di mangiare.
Ma per i veri intenditori non c'è nulla che batta l'aggiunta di un paio di salsicce di maiale, la cotica di un pezzetto di pancetta finita o addirittura l'osso di un prosciutto, cotti lentamente con i legumi...


~~~~ Nederlands

Om de lege kas van Radio Onda Italiana wat te vullen heb ik zakjes met gemengde peulvruchten bedacht. Dit soort zakjes om met de inhoud ervan soep te maken zijn bij alle supermarkten in Italië te koop. De zakjes van Radio Onda Italiana kun je bij onze locatie aan de Sint Jansstraat in Amsterdam kopen tijdens de openingstijden voor de taallessen (aub alleen aankloppen aan het begin of einde van een les) en tijdens de reprises van M.E.L.M.A. of ook tijdens de les c.q. Italiaanse wijnproeverij.
Vlakbij waar ik woon is er een mooie winkel die tot aan de nok toe gevuld is met specerijen, noten, gedroogd fruit en allerlei soorten peulvruchten en granen. Daar heb ik verschillende soorten en kleuren linzen kunnen kopen, spliterwten in een mooie groene kleur, bonen, kikkererwten en gort.
De zakjes zien er best aantrekkelijk uit, vind ik zelf, zie foto boven.

Om de soep te maken: hak een uitje, worteltje en stengeltje bleekselderie heel fijn en fruit deze in een bodempje olijfolie extravergine totdat ze mooi zacht zijn geworden.
Voeg de peulvruchten toe die je van tevoren hebt geweekt voor een paar uur (en als je het vergeten bent, geeft het niet) en net zoveel warm water dat de peulvruchten bedekt zijn met minstens 3 vingers water.
Breng aan de kook en voeg nu pas het zakje gort toe. Roer, doe een deksel op de pan en draai het gas op de laagste stand. Laat de soep koken totdat de kleine witte boontjes met een zwart oogje en de mini kikkererwten zacht zijn maar ook weer niet uit elkaar vallen. Dat zal zo'n anderhalf uur duren, misschien twee. Roer af en toe en controleer of er voldoende water is voor de peulvruchten om op te zuigen.
De soep is erg lekker zo, zonder enige toevoeging, maar met een scheutje olijfolie extravergine is ze nog lekkerder.
Voor de liefhebbers van de sterke smaken stel ik de toevoeging van een laurierblad en een kleine chilipeper voor, als ook een beetje pecorino-kaas op het bord. En voor de die-hards gaat er niets boven om een paar boerenvarkensworstjes langzaam mee te laten koken, of wat gedroogd zwoerd uit een stukje pancetta of zelfs een stukje bot van een ham....

lunedì 15 marzo 2010

Martedì 16 marzo a Radio Onda Italiana
Dinsdag 16 maart op Radio Onda Italiana


Sarà una puntata molto densa quella di martedì 16 marzo su Radio Onda Italiana. Nel pentolone di Radio Cucina bollono sempre molte novità e martedì ci saranno tante proposte interessanti.
Innanzitutto i dati e i link per gli ascoltatori: dalle 20 alle 21 per il programma in lingua italiana su Salto Wereld FM e dalle 21 alle 22 per il programma in lingua olandese su Salto Stads FM.
Per ascoltarci in un altro momento, ma entro il 16 maggio, seguite questo link per l'italiano e questo link per l'olandese.

Per quanto riguarda le interviste, inizieremo con una doppia intervista a Domenico Di Paola, amministratore unico di Aeroporti di Puglia, e Alberto De Leo, dell'Assessorato al Turismo della Regione Puglia. Entrambi li abbiamo incontrati qui ad Amsterdam il 23 febbraio scorso in occasione della presentazione del nuovo volo RyanAir da Eindhoven per Brindisi. La serata era stata organizzata dall'Ufficio ENIT di Amsterdam.


La seconda intervista in programma è quella a Francesco Pagnini, direttore dell'Ufficio ICE di Amsterdam, intervistato lo scorso 8 marzo in occasione della Giornata dei Professionisti del Vino organizzata dal suo ufficio. Seguendo questo link potete scaricare un documento in pdf con il programma della giornata, gli importatori presenti e i vini in degustazione.


La stessa serata dell'8 marzo ha inoltre visto la consegna dei diplomi al secondo corso per Sommelier AIS organizzato dalla Camera di Commercio Italiana per l'Olanda.
A consegnare i diplomi il Presidente Generale dell'AIS Terenzio Medri, ad Amsterdam per l'occasione. Radio Cucina lo ha intervistato subito dopo la bella cerimonia guidata dal direttore dell'Hilton di Amsterdam, nonché presidente della Camera di Commercio, Roberto Payer.
Anche il migliore sommelier italiano in Olanda non è sfuggito ai nostri microfoni: Antonino Ballarino, sommelier presso il ristorante Roberto's di Amsterdam ci ha spiegato cosa significa fare il sommelier.


Scuola d'Italia organizza degustazioni di vino italiano presso la propria sede di Sint Jansstraat 37 di Amsterdam, sotto la guida di Barbara Summa, sommelier AIS.
La prossima degustazione (tutto esaurito!) si terrà domenica 21 marzo dalle 17 in poi e verterà sui vini a base di sangiovese (tra i quali i grandi vini toscati come Chianti, Brunello, Vino Nobile ecc.).
Ma per domenica 18 aprile ci sono ancora posti disponibili per una serata su "Bollicine: metodo tradizionale e metodo Charmat + Prosecco" (ovvero: tutto quello che avreste voluto sapere sulle bollicine ma non avete mai osato chiedere). Per informazioni e iscrizioni: info@ondaitaliana.org oppure chiamate lo 06 2538 2491.

~~~~~ Nederlands

 
Het belooft een zeer interessante uitzending te worden op dinsdag 16 maart op Radio Onda Italiana. In de grote pan van Radio Cucina kookt altijd wat nieuws en dinsdag komen veel interessante onderwerpen aan bod.
Laten we maar beginnen met de gegevens en de links voor de luisteraars: van 20 tot 21 uur voor de uitzending in het Italiaans op Salto Wereld FM en van 21 tot 22 uur voor de uitzending in het Nederlands op Salto Stads FM.
Om op een andere moment naar de uitzending te luisteren vóór 16 mei, volg deze link voor het Italiaans en deze link voor het Nederlands.

Tijdens de Mozzarella Day die de afgelopen 24 februari werd georganiseerd door de Italiaanse Kamer van Koophandel in Amsterdam heb ik onderzoek- en culinaire journalist Wouter Klootwijk geïnterviewd. Vanavond gaan we samen naar hem luisteren over mozzarella, kaas, vis en nog veel meer.
 
Tijdens de uitzending in het Italiaans worden diverse inteviews uitgezonden: over de nieuwe verbinding van RyanAir tussen Eindhoven en Brindisi, in Puglia; over de Italiaanse Wijnvakdag, de uitreiking van de diploma's van de tweede cursus om AIS sommelier te worden en over het vak van de sommelier.
 
Over wijn gesproken, organiseert Scuola d'Italia Italiaanse wijnproeverijen bij haar eigen locatie aan de Sint Jansstraat 37 in Amsterdam, onder leiding van Barbara Summa, gediplomeerde sommelier AIS.
De volgende proeverij (fully booked!) wordt gehouden aanstaande zondag 21 maart vanaf 17 uur en zal de wijnen op basis van de druivensoort sangiovese behandelen. Onder anderen de grote Toscaanse wijnen zoals Chianti, Brunello, Vino Nobile etc.
Maar op zondag 18 april zijn er nog plaatsen beschikbaar voor een avond over "Bubbeltjes: traditionale methode en methode Charmat + Prosecco uit de doeken" (oftewel: alles wat je altijd had willen weten over bubbeltjes maar nooit hebt durven vragen). Voor informatie en inschrjvingen: info@ondaitaliana.org of bel 06 2538 2491.

Stay tuned!

giovedì 11 marzo 2010

99 colombe per l'Abruzzo
99 paasduiven voor Abruzzo


Da ieri 99 colombe hanno spiccato il volo. 99 è il numero simbolo della città dell'Aquila.
Il progetto a sostegno dell'azienda dolciaria abruzzese Sorelle Nurzia è un'iniziativa di Artemisia e Lydia che hanno creato subito anche un blog dedicato a quest'iniziativa: 99colombe.blogspot.com.
E subito hanno coinvolto i blogger.

Lo scopo dell'iniziativa è quello di dare visibilità a quest'azienda che produce prodotti eccezionali ma che purtroppo sta attraversando un periodo non proprio dei migliori.
La lettera ricevuta da Artemisia dalla Signora Mara la trovate qui e vi invito caldamente a leggerla.
Compito dei blogger mobilitati (99, ma speriamo di essere ancora di più) è quello di postare un articolo con una ricetta o una preparazione che veda protagonista uno (o più) dei dolci prodotti dalle Sorelle Nurzia.
La data dell'evento è il 6 aprile 2010, un anno dopo il terremoto. Per non dimenticare, per addolcire le ferite.
Qui ad Amsterdam il 23 aprile dello scorso anno la Fondazione Quelli di Astaroth è stata la prima ad organizzare una raccolta fondi per l'Abruzzo, entusiasmando diversi enti locali, stampa, radio e televisione.

 

Mi ha fatto molto piacere essere stata invitata a questa iniziativa per le Sorelle Nurzia: a 1400 km dall'Abruzzo l'unica cosa che posso fare è raccontare questa ditta, della quale purtroppo conosco solo i buonissimi torroni.
Ci sono passata davanti tre anni fa in macchina andando dall'Aquila a Santo Stefano di Sessanio, una fabbrica nuova come tante altre lungo una strada costeggiata da campi gialli sotto il sole del maggio abruzzese, una bella insegna: "Amore, guarda, le Sorelle Nurzia, fanno un torrone buonissimo!"


E del loro torrone parla anche Barbara nel suo libro "Statale 17":

La Befana e altre feste comandate

Sarà l’inverno, il freddo, ma uno deve tirarsi su in qualche modo. E siccome l’uomo è quello che mangia, vi faccio la lista un pochino ragionata delle cose buone che rallegrano l’inverno.
A Natale è di rigore il torrone Nurzia, i fratelli, le sorelle, quello che vi pare. È un torrone morbido, al miele e cioccolato, con delle nocciole intere dentro e rivestito da due ostie. Ed è la cosa più buona del mondo, il torrone bianco, duro e appiccicoso in confronto è una roba per masochisti.
Lo vendono in queste scatoline di cartone color pastelloso, arricchite da ghirigori e donzelle vagamente art nouveau, e da riproduzioni di Teofilo Patini, per esempio il quadro del pastore che con il bastone alzato rincorre le pecore.
Come tutte le cose buone ce lo centellinano. Da una stecca tagliano delle fettine. E finite le feste non lo rivedi più.
Un anno però che facemmo una festona in famiglia, e tutte le zie ne portarono una scatola, scatole che venivano accumulate sotto l’albero di Natale, io e mia cugina Daniela riuscimmo ad imboscarne una da un chilo, e dopo il pranzo di Natale, con la scusa del pisolo, ci chiudemmo a chiave in camera da letto e ce lo finimmo a morsi. Dopodiché come due pitoni in digestione ci abbioccammo, incuranti dei pugni contro la porta della sorellina piccola e impicciona, che sospettava roba di sesso. Donnesessuali ci urlava, perché logicamente se i maschi sono uomosessuali le femmine come le chiami?
[...]
Per dire, il giorno che ho trovato il torrone Nurzia in un autogrill in mezzo alla pianura padana, ho capito che l’opera iniziata dal traforo era stata compiuta. La chiamano globalizzazione.

"Statale 17 - storie minime transumanti", di Barbara Summa, ed. Éxòrma, Roma

Spero davvero che noi blogger nel nostro piccolo si possa realizzare qualcosa.
Per tutte le informazioni, compresi i listini dei prodotti più tutti i retroscena del progetto: 99 colombe.

~~~~ Nederlands


Sinds gisteren zijn 99 duiven de lucht ingevlogen. 99 is het nummer dat symbool staat voor de stad Aquila in Abruzzo, die vorig jaar april verwoest werd door een aardbeving.
Het gaat om een project ter ondersteuning van het zoetwarenbedrijf uit Abruzzo Sorelle Nurzia en het is een initiatief van Artemisia en Lydia. Ze zijn een blog begonnen: 99colombe.blogspot.com.
En ze hebben ook mij als blogger gevraagd om mee te doen aan het initiatief.

De bedoeling is om het bedrijf Sorelle Nurzia wat meer bekendheid te geven: ze maken fantastische producten maar doordat hun afzetmarkt (de provincie L'Aquila) totaal ingestort is, hebben ze momenteel wat problemen.
Een dame die bij de Sorelle Nurzia werkt heeft Artemisia een mailtje gestuurd (dat vinden jullie hier, probeer het te lezen al is het in het Italiaans) om ideeën te vragen en het bedrijf van de rand van de afgrond te helpen.
Taak van de gevraagde bloggers (99, maar ik hoop dat we meer zijn) is een post te schrijven met een recept of een bereiding waar één (of meer) zoetigheden van de Sorelle Nurzia de hoofdrol speelt.
De datum van het evenement is 6 april 2010, precies een jaar na de aardbeving. Om niet te vergeten, om de wonden te verzachten.
Hier in Amsterdam is de Stichting Quelli di Astaroth op 23 april vorig jaar de eerste geweest die een inzamelactie voor Abruzzo heeft georganiseerd.


Ik ben zeer vereerd om uitgenodigd te zijn voor dit initiatief voor de Sorelle Nurzia: er zitten circa 1400 km tussen Amsterdam en Abruzzo en het enige wat ik kan doen is vertellen over dit bedrijf dat ik ken voor zijn lekkere noga.
Drie jaar geleden reden we langs de fabriek, op weg van l'Aquila naar Santo Stefano di Sessanio. Een fabriek zoals duizenden, nieuw, clean, langs een weg met gele akkers onder de zon van mei, hun naam op de gevel: "Amore, kijk, de Sorelle Nurzia, ze maken lekkere torrone!"

lunedì 8 marzo 2010

Biscotti al cioccolato con i pistacchi
Chocolade koekjes met pistachenoten


Questi biscotti buonissimi li ho ripresi da una ricetta di La cucina di Calycanthus. Lì troverete anche una foto più artistica della mia: loro hanno un vero fotografo, io mi arrangio come posso.

Biscotti al cioccolato con i pistacchi

280 g di farina
50 g di cacao amaro
1 cucchiaino di bicarbonato
sale
90 g di burro a temperatura ambiente
200 g di zucchero
2 uova
90 g di pistacchi spellati
80 g di pepite di cioccolato

Mescolare insieme la farina, il cacao, il bicarbonato ed il sale. A parte si saranno già mescolati insieme il burro morbido e lo zucchero, questo composto verrà aggiunto alla farina. A questo punto si uniscono le uova e si ottiene una pasta densa alla quale si aggiungono i pistacchi e le pepite di cioccolato. Si prepara un rotolo di pasta di circa 30 cm di lunghezza e 10 di diametro e lo si mette a cuocere in forno per circa 25 minuti a 180 gradi.
Trascorso questo tempo il rotolo cotto va tolto dal forno e lasciato riposare per cinque minuti, quindi si taglia a fette di circa 1,5 cm e si rimettono i biscotti a cuocere per altri 8 minuti a 150 gradi. Tolti dal forno i biscotti vanno lasciati raffreddare su una griglia. Si conservano per una settimana in una scatola di latta.

Note di Marina: ho ridotto lo zucchero a 170 gr e a mio parere basta e avanza. Al posto delle pepite di cioccolato ho messo una manciata di cranberries secche che si erano nascoste da mesi in un vasetto sul ripiano più alto dello scaffale. Il risultato è stato incredibile: l'appiccicosetto asprigno delle cranberries ha dato una nota inaspettata all'amarognolo croccante del cioccolato. I colleghi si sono mangiati una quantità vergognosa di questi biscotti, cercando di capire cosa fosse l'elemento "fresco" :)

~~~ Nederlands

Deze koekjes zijn erg lekker, hun recept heb ik gevonden op La cucina di Calycanthus. Daar is er ook een veel artistiekere foto dan de mijne: de twee dames van dat blog hebben een echte fotograaf die hun bereiding fotografeert, ik roei met de riemen die ik heb.

Chocolade koekjes met pistachenoten

280 g bloem
50 g cacao
1 theelepel dubbelkoolzure soda (of bakpoeder)
snufje zout
90 g boter op kamertemperatuur
200 g suiker
2 eieren
90 g gepelde, ongezouten pistachenoten
80 g chocolade druppels

Meng bloem, cacao, dubbelkoolzure soda en zout in een kom. Meng apart de zachte boter met de suiker en voeg het bloemmengsel toe. Als alles goed door elkaar is, kunnen de eieren worden toegevoegd, daarna de pistachenoten en de chocolade druppeltjes. Maak van het deeg een rol van circa 30 cm lengte en 10 cm doorsnee. Bak het in de voorverwarmde oven voor circa 25 minuten op 180 graden.
Haal na deze tijd de rol uit de oven en laat hem rusten voor circa 5 minuten. Snij hem in plakjes van circa 1,5 cm en plaats de koekjes weer in de oven voor nog 8 minuten op 150 graden. Laat de koekjes op een rooster afkoelen en bewaar ze tot een week in een blik.

Noten van Marina: ik heb de hoeveelheid suiker verlaagd tot 170 gr en naar mijn mening was dat meer dan genoeg. Ik had geen chocolade druppels en heb deze vervangen met een handjevol gedroogde cranberries die al maanden zich schuil hielden in een potje op de hoogste plank in de keukenkast. Het resultaat was verbluffend: het zurige plakkerigheid van de cranberries heeft een onverwachte noot gegeven aan het krokante bittertje van de chocolade. Mijn collega's hebben een onbeschaamde hoeveelheid koekjes gegeten, ze wilden goed snappen wat die frisse noot was.

giovedì 4 marzo 2010

Involtini vietnamiti di Ching-He Huang
Vietnamese rijstrolletjes van Ching-He Huang


Questa ricetta viene dal libro 'China Modern' di Ching-He Huang che ho preso in prestito un paio di anni fa da Barbara, la quale probabilmente non se ne ricorda nemmeno. Il libro sta ancora da me e ogni tanto lo leggo per ispirarmi durante le mie escursioni asiatiche. Ching-He fa anche delle trasmissioni molto simpatiche alla BBC.
Ching-He scrive nell'introduzione alla ricetta:
Uso di solito l'entrecote per fare un piatto di manzo con peperoncino e arachidi. Ad un certo punto ho pensato di sostituire l'entrecote con il macinato, ottenendo così un ripieno eccezionale per gli involtini vietamiti con la carta di riso. La carta di riso la vendono in fogli sottili trasparenti di diverse misure. Al tatto sembrano duri e fragili, ma sono molto forti. Si mettono a bagno per ammorbidirli e sono un contenitore ideale per ripieni salati, una variante meno pesante della pasta per gli involtini primavera fritti.
Questo è un antipasto fantastico da mettere in mezzo al tavolo così che ognuno si può arrotolare gli involtini a piacimento.

Involtini vietnamiti di carta di riso ripieni di macinato speziato e arachidi
Per 12 pezzi/4-6 persone

350 gr macinato di manzo

Per la marinata
1/2 cucchiaini di 5 spezie cinesi in polvere
1 cucchiaio di shaohsing (vino di riso) o sherry secco
1 cucchiaino di salsa di pesce (nuoc mam o nam pla)
1 cucchiaio di maizena

Per il ripieno
1 cucchiaio olio di arachidi
2 spicchi d'aglio, schiacciati e tritati
1 cucchiaio di zenzero fresco grattugiato
1 peperoncino di media grandezza, senza semi e tritato
50 gr zucchina, in dadini piccolissimi
50 gr carota, in dadini piccolissimi
3 cucchiai salsa di pesce (nuoc mam o nam pla)
12 fogli di carta di riso, ammorbiditi per 10 minuti in acqua calda
50 gr di arachidi tostate e tritate grossolanamente

Marinate il macinato con le 5 spezie, il vino di riso e la salsa di pesce il più a lungo possibile. Mescolateci la maizena solo subito prima di cuocerlo.
Riscaldate un wok a fuoco alto e aggiungete l'olio. Saltate l'aglio, lo zenzero e il peperoncino per un minuto scarso. Aggiungete il macinato e saltatelo finquando cambia colore. Aggiungete i dadini di zucchina e carota e saltate per altri 2 minuti finquando si sono un po' ammorbiditi. Insaporite con la salsa di pesce.
Mettete un foglio di carta di riso ammorbidita su un piatto, metteteci una porzione di ripieno al centro, cospargete di arachidi e arrotolate!

Note di Marina: credo di aver usato dei fogli di carta di riso vecchi, perché avevano un sentore di grasso rancido e non mi sono piaciuti per niente. Quelli che ho comprato io bastava immergerli per pochi secondi in acqua bollente. Sono molto abituata alla pasta croccante degli involtini primavera e sinceramente mi piace di più.
Con le arachidi avanzate e un po' di salsa di soia ci ho fatto una salsina.
Il ripieno è da urlo, davvero buonissimo, lo rifarò di sicuro da mangiare semplicemente con il riso.
Aggiornamento del 6 marzo: rifatto il ripieno ieri sera e accompagnato con riso basmati e spinaci saltati in padella con poca cipolla, poco aglio e poco zenzero. La prossima volta non metto la maizena nella carne, non è necessaria in questo caso. Il sapore era davvero ottimo.

~~~~ Nederlands


Dit recept heb ik uit het boek 'China Modern' di Ching-He Huang (uitgegeven door Fontaine Uitgevers), dat ik een paar jaar geleden geleend heb van Barbara, die het waarschijnlijk niet meer weet. Het boek staat nog in mijn boekenkast en af en toe lees ik het op zoek naar inspiratie voor mijn uitstapjes in de Aziatische keuken. Ching-He maakt ook hele leuke televisieprogramma's bij de BBC.
Ching-He schrijft in de introductie van het recept:

Ik gebruik voor een roerbak van rundergehakt met chilipeper en pinda's meestal entrecote. Toen bedacht ik dat als ik de entrecote door gehakt verving, het een fantastische vulling voor Vietnamese rijstrolletjes zou zijn. Rijstvelletjes zijn flinterdunne, doorschijnende velletjes die in vele maten verkrijgbaar zijn. Ze voelen stevig aan en lijken breekbaar, maar zijn vrij sterk. Nadat ze zijn geweekt om ze zachter te maken zijn ze een ideaal omhulsel voor hartige vullingen en een lekkere en gezonde variant op gefrituurde loempiaatjes. Dit is een fantastisch voorgerecht om midden op tafel te zetten en ieder zelf te laten vullen en rollen.

Vietnamese rijstrolletjes met pittig rundergehakt en pinda's
voor 12 stuks/voor 4-6 personen

350 gr rundergehakt

Voor de marinade
1/2 theel. Chinese vijfkruidenpoeder
1 eetl. shaohsing rijstwijn of droge sherry
1 theel. vissaus (nuoc mam of nam pla)
1 eetl. maizena

Voor de vulling
1 eetl. arachideolie
2 tenen knoflook, geplet en fijngesneden
1 eetl. geraspte verse gemberwortel
1 middelgrote chilipeper, van zaad ontdaan, fijngehakt
50 gr cougette, in blokjes
50 gr wortel, in blokjes
3 eetl. vissaus (nuoc mam of nam pla)
12 rijstvelletjes, 10 minuten in warm water geweekt
50 gr grofgehakte geroosterde pinda's

Marineer het gehakt met het vijfkruidenpoeder, rijstwijn en vissaus zo lang mogelijk. Meng er vlak voor het bakken de maizena doorheen.
Verhit een wok op hoog vuur en doe de olie erin. Roerbak de knoflook, gember en chilipeper krap 1 minuut. Doe het gehakt erbij en roerbak tot het gaat kleuren. Voeg de blokjes courgette en wortel toe en roerbak nog 2 minuten tot ze iets zachter zijn. Breng op smaak met vissaus.
Leg een geweekt rijstvelletje op een bord, lepel er een portie vulling op, bestrooi met gehakte pinda's en rol het op!

Noten van Marina: ik vermoed dat ik oude rijstvelletjes heb gebruikt, ze smaakten een beetje naar oud vet en vond ze niet echt lekker. De rijstvellen die ik had gekocht hoefden alleen een paar seconden in heet water te weken. Ik ben meer gewend aan het krokante deeg van de loempja's en die vind ik veel lekkerder.
Met wat overgebleven pinda's en sojasaus heb ik een sausje gemaakt.
De vulling is echt fantastisch, superlekker, ik ben van plan om het een keertje weer te koken om gewoon met witte rijst te eten, veel te lekker!
Update van 6 maart: gisterenavond vulling nogmaals gemaakt en gegeten met basmati rijst en wilde spinazie gebakken  in een bodempje olijfolie, weinig ui, weinig knoflook en weinig gember. Volgende keer geen maizena in het vlees, in dit geval is het niet nodig. De smaak was echt goed.



mercoledì 3 marzo 2010

Lasagna alle cinque verdure
Lasagna met vijf soorten groenten



Di nuovo una ricetta "creativa" con le lasagne. E di nuovo solo indicazioni generali e non una ricetta classica.
Preparare il solito mezzo litro (o litro) di besciamella, a seconda di quante persone dovete sfamare.
Preparare una quantità ad occhio di verdure a piacere: con occhio intendo che dovete indovinare la quantità di verdura che possa coprire uno strato di pasta. E lì la grandezza della teglia è fondamentale.
È bello avere verdure colorate ma il loro sapore individuale non deve prevaricare quello delle altre.
Io qui ho usato zucca, zucchine, carote, spinaci e funghi, tutti preparati a parte.
Un buon formaggio stagionato grattugiato è senz'altro importante.
Ogni strato una verdura, ogni strato un colore.
Così diventa una festa per gli occhi.
 
~~~~~ Nederlands
 
Opnieuw een "creatief" recept met lasagne. En opnieuw alleen algemene aanwijzigingen in plaats van een klassiek recept.
Maak een halve (of hele) liter bechamelsaus, naar gelang het aantal disgenoten. Zie hier mijn recept voor de bechamelsaus.
Bereid genoeg groente naar smaak: met genoeg bedoel ik dat je moet raden hoeveel groente je nodig hebt om een laag lasagna te bedekken. En hiervoor is de grootte van je bakblik van belang.
Het is mooi om gekleurde groente te gebruiken, maar let wel op dat de smaak van de ene groente niet die van de rest overheerst.
Hier heb ik pompoen, courgette, wortels, spinazie en paddenstoelen gebruikt, allemaal afzonderlijk gestoofd, gebakken of gekookt en dan weer gebakken.
Een goede, smaakvolle geraspte kaas is ook vrij belangrijk.
Elke laag een groente, elke laag een kleur.
Dan wordt het ook een feestje voor de oog.